Ons Klimaat

Klimaatverandering	?	Ja
Komt dat door de mens	?	Nee
Komt dat door ons sterrenstelsel	?	Ja

Lees hier het eerlijke verhaal

Een klein stukje astronomie ( sterrenkunde ) en geschiedenis zal dit duidelijk maken.

Een cirkel heeft 1 middelpunt en 1 straal.
Elk punt van de cirkel heeft dezelfde afstand tot het middelpunt, de straal.
Als de zon het middelpunt zou zijn kreeg elk punt van de cirkel dezelfde stralingswarmte van de zon.

De baan van de aarde om de zon is geen cirkel maar een ellips.

Een ellips heeft 2 brandpunten en 2 stralen.
Elk punt van de ellips heeft dezelfde waarde als de som van de afstand tot de 2 brandpunten.
De zon is 1 van de 2 brandpunten van de aardbaan.
De kortste afstand van een punt in de ellips tot de zon heet: Perihelium.
De langste afstand van een punt in de ellips tot de zon heet: Aphelium.
Hoe dichter bij het Perihelium des te meer stralingswarmte van de zon.
De aarde is nu op weg in zijn baan naar het Perihelium.

Daarnaast wordt de beweging van de aarde om de zon onder andere beïnvloed door :
a. De precessie van de aardas ( beweging van de aardas ten opzichte van de zon ) elke 25.800 jaar
b. de nutatie ( stand van de aardas ) elke 18,6 jaar
c. quasiperiodische beweging ( poolbeweging )
d. wisselende rotatiesnelheid van de aarde
e. veranderende helling van de aardas in een periode van 41.000 jaar
Dit alles leidt tot 2 cyclische perioden van 413.000 en 100.000 jaar.

Bovendien is onze ZON aan het veranderen.

De Deense professor Henrik Svensmark heeft daar langdurig onderzoek naar gedaan.
(Bron: Hans Labohm en vertaald door J. Aart) (home.hccnet.nl/j.aart/svensmark.html)

Klimaatverandering door kosmische straling

In 1996 ontdekte Svensmark dat de zon een verbazingwekkende invloed heeft op het ontstaan van wolken: snelle hoog energetische deeltjes van exploderende sterren - kosmische straling geheten - helpen mee om wolken te vormen.
Als de zon actief is, houdt het magnetische veld deze kosmische straling tegen zodat minder van deze deeltjes uit de diepe ruimte de aarde kunnen bereiken.
Dit heeft een effect op de wolkenvorming op onze planeet en dat beïnvloedt weer de temperatuur.
Bij hoge zonneactiviteit kan dan dus de aarde warmer worden.
Weinig zonneactiviteit betekent dat er meer kosmische straling de aarde bereikt die de wolkenvorming stimuleert - met een afkoeling tot gevolg.
De magnetische kracht van de zon is verdubbeld in de 20e eeuw, en dit fenomeen kan wellicht de opwarming voor een groot deel verklaren.

Met de grote klimaatconferentie in december 2009 voor de deur was Kopenhagen het epicentrum van de klimaatdiscussie.
Des te verrassender was het dat uitgerekend uit deze stad een ander geluid kwam.
Dat geluid was afkomstig van professor Henrik Svensmark, directeur van het 'Center for Sun-Climate Research' van het 'Danish Space Research Institute' in Kopenhagen.
Samen met Nigel Calder is hij auteur van 'The Chilling Stars'.
Henrik Svensmark zet vraagtekens bij de broeikastheorie.
Die schrijft de opwarming van de aarde toe aan de massale uitstoot van kooldioxide of CO2 door het verbranden van kolen, olie en gas.
Vooral het Intergovernmental Panel on Climatic Change (IPCC) van de Verenigde Naties pleit voor drastische reductie van de CO2-emissie om het gevaar van smeltende poolkappen en stijgende zeespiegels af te wenden.
Svensmark ontkent niet dat CO2 een opwarmend effect heeft, maar volgens hem is de invloed van de zon veel groter.

Het toekomstige klimaat is onvoorspelbaar

De opwarming van de aarde is gestopt en de afkoeling is begonnen.
Geen enkel klimaatmodel heeft deze afkoeling voorspeld.
Integendeel, het klimaat van de toekomst kan niet worden voorspeld want we weten niet hoe de zon zich gedraagt.

perioden

Hoe kosmische straling het ontstaan van wolken te weeg brengt.

Centraal in Henrik Svensmarks theorie staat de kosmische straling.
Geladen deeltjes met hoge energie komen vrij als sterren aan het einde van hun bestaan met veel geweld exploderen.
Met enorme snelheid suizen deze deeltjes door het heelal en treffen ook de aarde.
Eenmaal in de dampkring aanbeland, bevorderen ze het ontstaan van wolken.
Die zorgen voor extra afkoeling omdat wolken de zonnestraling reflecteren.
Hoeveel kosmische straling in de atmosfeer doordringt, wordt bepaald door de zon.
Iedere elf jaar doorloopt die een activiteitscyclus die af te lezen is aan het aantal donkere vlekken op het zonneoppervlak.
Een maximum aan zonnevlekken gaat gepaard met hevige erupties op de zon, waarbij heet gas samen met krachtige magneetvelden de ruimte in worden geslingerd.
Zij houden de kosmische straling in een groot gebied rondom de zon tegen, waardoor er minder wolken ontstaan en de aarde meer zonnestraling ontvangt.
Omgekeerd bereikt meer kosmische straling de aarde als de zon in een rustige fase verkeert.
Het positieve effect op de wolkenvorming die hiervan het gevolg is, houdt de aarde relatief koel.
Driehonderd jaar geleden, tijdens de Kleine IJstijd, zat Europa middenin zo'n koele periode die samenviel met een opmerkelijk gebrek aan zonnevlekken.
In de twintigste eeuw was de zon daarentegen hyperactief en steeg de temperatuur wereldwijd met 0,8 graden.
Dat deze recente opwarming inderdaad aan de zon te wijten is, blijkt volgens Svensmark uit het verband tussen het aantal zonnevlekken en de bewolking.
Satellietmetingen laten zien dat de bewolkingsgraad in gelijke tred met de zonnevlekkencyclus op en neer gaat.
Dat is samen gevat de visie van professor Henrik Svensmark, klimaatonderzoeker uit Kopenhagen.
Toen Svensmark zijn theorie in 1996 voor het eerst op een wetenschappelijk congres presenteerde, noemde de voorzitter van het IPCC die 'extreem naïef en onverantwoord'.
Svensmark liet zich hierdoor niet van de wijs brengen en in zijn boek Kosmisch klimaat: waarom de aarde werkelijk opwarmt maakt hij zijn theorie voor een groot publiek toegankelijk.

wolk

Kosmische straling heeft volgens de Deense klimaatwetenschapper Henrik Svensmark direct invloed op de hoeveelheid wolken in de onderste 3 kilometer van de atmosfeer.

Tweemaal de zon:

links met zonnevlekken (2001), rechts zonder, zoals nu in 2009

Toen Svensmark zijn opvattingen, die afweken van de IPCC-consensus, ging verkondigen, merkte hij dat hij op de zwarte lijst was geplaatst.
Zijn artikelen werden vanaf dat moment geweigerd door 'peer-reviewed' bladen als Nature.
Voor een wetenschapper is publicatie een levensnoodzaak.
Dat betekent dus dat hij een hoge prijs heeft moeten betalen voor het feit dat hij ruchtbaarheid gaf aan zijn alternatieve opvattingen.
Svensmark staat overigens niet alleen in deze.
Vele andere klimaatsceptici hebben soortgelijke ervaringen, die in sommige gevallen tot al dan niet 'vrijwillig' ontslag leidden bij de instellingen waar zij werkten.
Leve de vrijheid van de wetenschap!
Dit wordt bevestigd door: https://www.klimaatfeiten.nl/oorzaken/zonneactiviteit-en-bewolking

Zonneactiviteit en bewolking

Wolken hebben een belangrijke invloed op de temperatuur op aarde.
Het blijkt dat variaties in de zonneactiviteit (aantal zonnevlekken) invloed heeft op de hoeveelheid kosmische straling, dat op zijn beurt bepalend is voor de hoeveelheid bewolking.

Het is duidelijk dat bewolking een cruciale rol speelt bij klimaatverandering.
Maar de vraag is: hoe het komt dat de gemiddelde hoeveelheid (lage) bewolking verandert.
De theorie van de Deense natuurkundige Henrik Svensmark staat hierbij centraal.
Een goede uiteenzetting en onderbouwing van zijn theorie is te lezen in het GWPF-rapport 'Force Majeur: The Sun's Role in Climate Change'.
Ook zijn presentatie van begin dit jaar op YouTube is zeer de moeite waard.
Volgens Svensmark worden veranderingen in het wolkendek voor een belangrijk deel veroorzaakt door de hoeveelheid kosmische straling.
Kosmische straling is een verzamelnaam voor deeltjes met een hoge energie (ioniserende straling) vanuit het heelal.
Wanneer de atmosfeer afkoelt tot op het punt van condensatie, is er nog altijd een kleine verstoring nodig om de condensatie op gang te brengen.
Een miniem stofdeeltje bijvoorbeeld of een geladen deeltje van de kosmische straling van de zon.
We noemen dat condensatiekernen.
Wanneer deze afwezig zijn, blijft condensatie en wolkenvorming langere tijd uit (oververzadiging).
Hoe meer condensatiekernen, hoe makkelijker zich wolken vormen.
Zo kunnen kosmische stralen de wolkenvorming bevorderen.

In dit figuur uit het GWPF-rapport is de correlatie tussen de kosmische straling en de hoeveelheid bewolking goed zichtbaar.
clodcover

De relatie kosmische straling en hoeveelheid bewolking

De hoeveelheid kosmische straling wordt op zijn beurt beïnvloed door de zonneactiviteit.
Het gaat daarbij niet om de hoeveelheid zonlicht, maar om de veranderingen van het magnetisch veld van de zon.
In periodes dat het magnetisch veld van de zon sterker is, kan de kosmische straling minder gemakkelijk in de atmosfeer komen en kunnen wolken zich minder gemakkelijk ontwikkelen en vindt er opwarming van de aarde plaats.
Als het magnetisch veld van de zon minder sterk is, vindt het omgekeerde plaats.
Dit verklaart ook de eerder waargenomen samenhang tussen zonneactiviteit en temperatuur.

zonactiviteit

Het svensmarkeffect onder invloed van de zonneactiviteit

In dit figuur is effect samengevat: een grotere zonneactiviteit gaat samen met een toename van het magnetisch veld van de zon.
Dit zorgt voor minder kosmische straling en daardoor minder ionisatie.
Hierdoor worden minder deeltjes gevormd die kunnen uitgroeien tot kernen waarop condensatie kan plaatsvinden.
Dit leidt weer tot minder bewolking en hogere temperaturen.
In de analogie van de wolken als zonnescherm kun je zeggen dat de mate van zonneactiviteit bepaalt hoever het zonnescherm open of dicht staat.

De correlatie tussen de zonneactiviteit en de temperatuur op basis van onderzoek in grotten in Oman

De theorie van Svensmark vindt niet alleen in experimentele opstellingen bevestiging, maar ook in de waarnemingen.
Er blijkt over verschillende tijdsperioden een opmerkelijke correlatie te bestaan tussen temperatuur en zonneactiviteit.
Hieronder is over een periode van 6200 tot 9600 jaar geleden de ontwikkeling van de temperatuur vergeleken met de zonneactiviteit, op basis van een onderzoek in grotten in Oman.
Het groene deel geeft de temperatuurafwijking aan, het blauwe deel de (omgekeerde) hoeveelheid zonneactiviteit.
De sterke correlatie is duidelijk zichtbaar.
De correlatie tussen de zonneactiviteit en de temperatuur op basis van onderzoek in grotten in Oman
De theorie van Svensmark is onder klimaatwetenschappers niet onomstreden.
Het verhaal is op zich goed wetenschappelijk onderbouwd, maar het gaat in tegen de nog breed gedragen opvatting dat menselijk CO2 de dominante veroorzaker van de opwarming is.
Toch komt er steeds meer bijval voor zijn conclusies.
Een interessant voorbeeld is de gerenommeerde wetenschapper Dr.Rex Fleming.
Na zijn vertrek bij NOAA komt ook hij in een recent onderzoek tot de conclusie dat de temperatuur op aarde gerelateerd is aan het magnetisch veld van de zon en de hoeveelheid bewolking.
Hij bevestigt hiermee de analyse van Svensmark.

Ook de NASA heeft bericht dat de klimaatverandering mede aan de zon te wijten is. bron : NASA

NASA geeft toe dat klimaatverandering optreedt vanwege veranderingen in de baan van de aarde om de aarde, en NIET vanwege SUV's en fossiele brandstoffen.

Al meer dan 60 jaar weet de National Aeronautics and Space Administration (NASA) dat de veranderingen in planetaire weerpatronen volkomen natuurlijk en normaal zijn.
Maar het ruimteagentschap heeft, om welke reden dan ook, ervoor gekozen om de door de mens veroorzaakte hoax over de opwarming van de aarde te laten voortduren en verspreiden, ten koste van de menselijke vrijheid.

Het was het jaar 1958, om precies te zijn, toen NASA voor het eerst waarnam dat veranderingen in de baan van de zon van de aarde, samen met veranderingen in de axiale kanteling van de aarde, beide verantwoordelijk zijn voor wat klimaatwetenschappers tegenwoordig 'opwarming' (of 'afkoeling' hebben genoemd, afhankelijk van hun agenda).
Met andere woorden, op geen enkele manier, vorm of vorm verwarmen of koelen mensen de planeet af door SUV's te besturen of rundvlees te eten.

Maar NASA is er tot nu toe niet in geslaagd om het record recht te zetten, en heeft er in plaats daarvan voor gekozen om stil achterover te leunen en toe te kijken hoe liberalen in paniek raken over de wereld die zogenaamd over 12 jaar eindigt vanwege te veel vee of te veel plastic rietjes.

In het jaar 2000 publiceerde NASA informatie op de website van het Earth Observatory over de Milankovitch-klimaattheorie, waaruit bleek dat de planeet in feite verandert als gevolg van externe factoren die absoluut niets te maken hebben met menselijke activiteit. Maar nogmaals, deze informatie moet zo'n 19 jaar later nog mainstream worden, en daarom zijn gestoorde, door het klimaat geobsedeerde linksen nu begonnen te beweren dat we eigenlijk nog maar 18 maanden hebben voordat de planeet sterft door een teveel aan koolstofdioxide (CO2).

De waarheid ligt echter veel meer in de trant van wat de Servische astrofysicus Milutin Milankovitch, naar wie de Milankovitch-klimaattheorie is vernoemd, voorstelde over hoe de seizoensgebonden en breedtevariaties van zonnestraling die de aarde op verschillende manieren en op verschillende tijdstippen raken, de grootste impact hebben op de veranderende klimaatpatronen van de aarde.

De onderstaande twee afbeeldingen (door Robert Simmon, NASA GSFC) helpen dit te illustreren, waarbij de eerste de aarde in een baan van bijna nul laat zien en de tweede de aarde in een baan van 0,07.
Deze baanverandering wordt weergegeven door de excentrieke, ovale vorm in de tweede afbeelding, die opzettelijk is overdreven om de enorme verandering in afstand tussen de aarde en de zon te laten zien, afhankelijk van of het zich in het perihelium of het aphelium bevindt.

Variatie in orbitale excentriciteit

excentriciteit = 0

excentriciteit = .5

"Zelfs de maximale excentriciteit van de baan van de aarde - 0,07 - zou onmogelijk te tonen zijn met de resolutie van een webpagina", merkt de Hal Turner Radio Show op.
"Toch is de aarde bij de huidige excentriciteit van 0,017 5 miljoen kilometer dichter bij de zon in het perihelium dan in het aphelium."

Voor meer gerelateerd nieuws over klimaatverandering en opwarming van de aarde vanuit een onafhankelijk, niet-gevestigd perspectief, moet u ClimateScienceNews.com bekijken.

De grootste factor die het klimaat op aarde beïnvloedt, is de ZON

Wat betreft de helling van de aarde, of de verandering in axiale kanteling, laten de onderstaande twee afbeeldingen (Robert Simmon, NASA GSFC) zien in welke mate de aarde kan verschuiven op zowel zijn as als zijn rotatie-oriëntatie.
Bij de hogere hellingen worden de seizoenen van de aarde veel extremer, terwijl ze bij lagere hellingen veel milder worden.
Een vergelijkbare situatie bestaat voor de rotatieas van de aarde, die, afhankelijk van welk halfrond tijdens het perihelium op de zon is gericht, een grote invloed kan hebben op de seizoensgebonden extremen tussen de twee halfronden.

Variatie in as obliquiteit

nutatie

precessie

precessie

Op basis van deze verschillende variabelen was Milankovitch in staat om een uitgebreid wiskundig model te bedenken dat in staat is om oppervlaktetemperaturen op aarde te berekenen die ver terug in de tijd gaan, en de conclusie is eenvoudig:
Het klimaat op aarde is altijd aan het veranderen geweest en is constant in beweging, buiten onze schuld als mens.

Toen Milankovitch zijn model voor het eerst naar voren bracht, werd het bijna een halve eeuw genegeerd.
Toen, in 1976, bevestigde een studie gepubliceerd in het tijdschrift Science dat de theorie van Milankovitch in feite juist is en dat deze overeenkomt met verschillende perioden van klimaatverandering die zich in de loop van de geschiedenis hebben voorgedaan.
In 1982, zes jaar nadat deze studie was gepubliceerd, nam de National Research Council van de Amerikaanse National Academy of Sciences de theorie van Milankovitch als waarheid aan en verklaarde dat:

"... orbitale variaties blijven het meest grondig onderzochte mechanisme van klimaatverandering op tijdschalen van tienduizenden jaren en zijn verreweg het duidelijkste geval van een direct effect van veranderende zonnestraling op de lagere atmosfeer van de aarde."

Als we het geheel in één simpele zin zouden moeten samenvatten, zou het dit zijn :
De grootste factor die de weer- en klimaatpatronen op aarde beïnvloedt, is de zon, punt uit.
Afhankelijk van de positie van de aarde ten opzichte van de zon op een bepaald moment, zullen de klimaatomstandigheden dramatisch variëren en zelfs drastische afwijkingen creëren die alles tarten wat mensen dachten te weten over hoe de aarde werkte.

"Het debat over klimaatverandering gaat niet over wetenschap. Het is een poging om politieke en economische controle op te leggen aan de bevolking door de elite" Schreef een commentator op de Hal Turner Radio Show.

"En het is een andere manier om de bevolking tegen zichzelf te verdelen, met sommigen die geloven in door de mens veroorzaakte opwarming van de aarde en sommigen die dat niet doen, d.w.z. verdeel en heers."

U kunt het volledige verslag van de Hal Turner Radio Show lezen via deze link
(https://halturnerradioshow.com/index.php/en/news-page/world/nasa-climate-change-and-global-warming-caused-by-changes-in-earth-s-solar-orbit-and-axial-tilt-not-man-made-causes)
Bronnen voor dit artikel zijn onder meer:
HalTurnerRadioShow.com
NaturalNews.com
BBC.com

Het is dus heel normaal dat er klimaatveranderingen plaats vinden, dat is al héél lang zo.
In de oudheid was er geen CO2 of stikstof veroorzaakt door de mens.

De warmte- / koude perioden in het verleden

Even ter verduidelijking stikstof (N2) is niet schadelijk voor mens en milieu, wel schadelijk zijn stikstofverbindingen.
Men gebruikt dit echter onder de noemer: stikstof.

Mensen die met luide stem blijven roepen dat de klimaatverandering onze schuld is en dat we de CO2- en stikstof uitstoot moeten stoppen hebben maar voor een heel klein deel gelijk.

Het stoppen van het uitstoten van CO2 en stikstof ( waarmee men stikstofverbindingen bedoelt ) heeft echt heel weinig effect.
De natuurkrachten zijn veel groter.

Wel wordt door die maatregelen onze leefomgeving enorm aangetast zoals :
De agrarische-sector, woning- en wegenbouw, economie, etc.

Stop met deze waanzin en geef het eerlijke verhaal van de echte oorzaak van de klimaatverandering door aan onze politici en rechters.

Ons Klimaat

Klimaatverandering

?

Ja

Komt dat door de mens

?

Nee

Komt dat door ons sterrenstelsel

?