In de late namiddag van 22 juli vertrokken zes moderne Vikingen uit Massachusetts
om deel te nemen aan het maken van geschiedenis in L’Anse aux Meadows,
Newfoundland Canada.
We gingen terug in de tijd om deel te nemen aan de opvoering van de eerste landing
van Leif Ericson 1000 jaar geleden.
Onze reis voerde ons over meer dan 1000 land-mijlen en 15 uren op veerboten.
We brachten ons eigen "kampement" mee bestaande uit een Vikingtent, bed,
kookpot, driepoot, alsmede werktuigen voor het koken en de jacht en
veel kopieën van Viking zwaarden en messen.
We werden samengevoegd met vier andere moderne Vikingen uit Canada en
met de kapitein van de Orm en zijn vrouw
om deel te nemen aan Viking Sail 2000.
We gingen naar Norstead, L’Anse aux Meadows.
Norstead is een nieuw opgezet handelscentrum dat het dagelijkse leven ten
tijde van de Vikingen doet herleven.
Het is gelegen vlak bij de plek waar Leif Ericson 1000 jaar geleden is geland.
Het kampement brengt je terug in de tijd om de geschiedenis en de kultuur
van de Vikingen te laten zien.
Er is veel te zien of te doen zoals het maken van werktuigen, spiegelgevechten,
verhalen van ontdekkingen, behendigheidsspelen,
een Viking huis waar eten op een open vuur in een kookgedeelte wordt klaargemaakt en
opgediend wordt zoals de Vikingen dat deden.
Ook is er een kerk
en een botenhuis, waar nu het Vikingschip Snorri in ligt.
De Snorri is een gift van de bouwer Hodding Carter en maakt nu deel uit van Norstead.
We zijn er trots op dat wij er bij waren toen de Snorri aan land kwam en
voorzichtig in het botenhuis werd getrokken en gerold naar zijn laatste bestemming
ter bezichtiging voor de toekomstige bezoekers.
Het schip was gebouwd even buiten Bath Maine en had sinds 1998 al vele havens bezocht.
Dit jaar nam hij deel aan de vloot die op 28 juli in Norstead aan kwam.
We maakten deel uit van de bemanning van de Orm,
een Vikingschip gebouwd door zijn kapitein Henri Houben uit Nederland.
Henri heeft het schip gebouwd als replica van het Oseberg Vikingschip dat in Noorwegen
is ontdekt en nu in een museum ligt.
Toen Henri het museum bezocht werd hij verliefd op het schip en
besloot dat hij het wilde nabouwen.
Hij had geen tekeningen maar heeft het schip uit zijn geheugen gebouwd,
het duurde 5 jaar om dit te volbrengen.
Hij heeft met het schip gevaren in Nederland,
Noorwegen en Zweden en de afgelopen 25 jaar vele havens bezocht.
Hij was gevraagd om het schip naar L’Anse aux Meadows te brengen om
deel te nemen aan de vloot.
Na vele maanden van voorbereiding met de Viking Trail Tourism Association
besloot hij er voor te gaan.
Dit was de eerste keer dat hij het vervoer van zijn schip aan een ander
moest toevertrouwen en hij was erg voorzichtig met het voorbereiden van de reis.
We kwamen in Norstead aan op de avond van 24 juli en
ontdekten dat ons schip was beschadigd gedurende het vervoer van
Nederland naar L’Anse aux Meadows.
We hadden ons weken voorbereid op de deelneming samen met andere vrijwillige
re-enactors om de Orm Norstead binnen te roeien,
deeluitmakend van de vloot op 28 juli.
We waren allemaal erg teleurgesteld maar kapitein Henri was er helemaal kapot van.
Het is een prachtig schip, Orm dat betekent slang in het Noors.
Het is gebouwd om licht, snel en flexibel te zijn en
de kapitein zag er naar uit om deel te nemen aan de geplande wedstrijden
tussen de vele deelnemende Vikingschepen.
Na een bespreking over de situatie met de 9 bemanningsleden en
de rest van de groep werd besloten er het beste van te maken,
het demonstreren van roeien aan de bezoekers,
het voorbereiden van de Viking bruiloft die 29 juli op het schip zou plaatsvinden en
het mee roeien op het Zweedse Vikingschip Glad of Gillberga.
De Glad, die ook was overgebracht, had geen volle bemanning bij zich
( een ding heb ik geleerd, een Vikingschip is een "hij" en geen zij ),
zodoende werd onze bemanning uitgenodigd om samen met zijn bemanning te roeien in de vloot.
De kapitein moedigde diegene die wilden roeien aan omdat zij
nooit meer zo’n gelegenheid zouden krijgen,
zes van de bemanning is gaan roeien en zij vertelden dat het een goed gevoel
gaf om deel te nemen aan een stukje geschiedenis maken :
ze waren opgewonden van blijdschap en ontroerd dat ze deze grote kans hadden gehad.
Toen Charlie en ik voor het eerst hoorden van Viking Sail 2000 hadden we dezelfde gedachte :
We hadden afgesproken om die zomer te trouwen en besloten dat het
een goot avontuur zou zijn om te trouwen op een Vikingschip !
De kapitein bood zijn schip aan en hij fungeerde als "koning".
Een groep van Viking reenactors uit Engeland en Denemarken bereidden de ceremonie
samen met de kapitein voor.
( Charlie en ik wisten niets van deze voorbereidingen,
ons was verteld dat we alleen maar moesten komen opdraven ).
Dus werden de dagen voorafgaand aan Viking Sail 2000 doorgebracht met het oefenen van roeien,
de kommando’s leren en opvolgen, ook het konings-roeien.
De kapitein leerde de bemanning de kommando’s in het Nederlands en
sloeg op de trommel bij elke slag van de riemen.
Er zijn verschillende tradities afhankelijk van wie er aan boord komt.
Ik was koningin Aasa, genoemd naar de koningin van het Oseberg schip, en Charles was Leif.
Dit waren onze Viking namen !
We besteedden onze dagen op het kampement aan uitleg aan de bezoekers geven
over het schip en zijn uitrusting en ook aan roeidemonstraties.
De Orm was neergezet op de rotsige kustlijn op een mooie plek.
Het was er ook koud en winderig en we waren blij dat we onze winterkleding hadden
meegebracht en het lange ondergoed !
Ons Viking kampement was een stukje achter het schip opgebouwd, de tent opgezet,
samen met de Viking stoel en bed.
De stoel en het bed waren ten behoeve van ons kampement door leerlingen
van de Gloucester High School gemaakt.
De tent diende ook als huis voor mijn zoon Steven die
besloot op het kampement te wonen samen met de andere Viking re-enactors.
Hij vertelde dat de nachten in het verlengde lagen van de dagen,
de re-enactors bleven in kostuum, leefden en kookten hun eten op het kampement,
het enige verschil was dat drinken na sluitingstijd was toegestaan,
dus het bier en andere alcohol werd voldoende genuttigd.
Het was een hele ervaring voor hem, waar hij door en door van genoot en
hij heeft veel nieuwe vrienden gemaakt over de hele wereld.
Gedurende de voorbereiding voor Viking Sail 2000 werd het kampement
overspoeld door de media.
Er werd een 50 ton’s aanhangwagen op het kampement neergezet als
behuizing voor de TV ploegen en
verscheidene sateliet antennes werden rond het kampement geplaatst.
De kameraploegen waren overal,
een helikopter vloog rond voor de overzichtsplaatjes en
de geluidsinstallatie was oorverdovend !
Het was een niet uit te leggen gevoel, hier waren we in een buitengewoon
afgelegen gedeelte van de wereld,
een schiereiland 9 mijlen van de kust van Labrador, genoemd ijsberg-route,
met een bevolking van het dorp L’Anse aux Meadows van slechts 44 mensen.
De stille ontmoeting van heuvels met de kustlijn,
geen brekende golven met hoog water zoals wij die kennen,
geen bomen waar de wind door blaast,
dan plotseling horen we rock en roll muziek van een oefenende groep voor de 28 ste !
Het was onwerkelijk en de meesten van ons vonden het volkomen misplaatst.
Maar toen de week voorbij ging en we gewend raakten aan de muziek van Keltische volksmuziek,
het repeteren van de speeches en het gedrang en gezoem van de overal aanwezige kamera’s,
begonnen we ons te realiseren dat dit niet echt was,
eigenlijk was het een film op zichzelf !
We maakten deel uit van de media gebeurtenis, Viking Sail 2000 !
Het rustige vissersplaatsje en zijn omgeving had nog nooit zoveel bezoekers gehad.
Er werd verteld dat op 28 juli Norstead 17000 bezoekers heeft gehad !
Ik ben blij dat we er het hele evenement zijn geweest.
We werden aangeraakt door de levensgeesten van die vroegere Vikingen
van 1000 jaar geleden.
We waren gekleed zoals zij en gedroegen ons voor een korte periode als zij.
We zagen de landing van de Vikingschepen,
op de manier zoals zij dat waarschijnlijk 1000 jaar geleden gedaan hadden,
op de plek dicht bij de plaats waar zij dat feitelijk gedaan hadden,
en ervoeren de teleurstelling van het niet kunnen mee varen toen de vloot
in zicht kwam en werd begroet door onze kapitein Henri
met het blazen op de Viking hoorn !
We zagen de Zweedse schepen Thor Viking, Glad of Gillberga,
Nortelja, Krampmacken en Aifur,
het Noorse schip Mjork en de US schepen Fredraka,
Gry Falcoln, Norseman, Snorri en
als laatste de Islendingur eindelijk aankomen !
The Islendingur had dezelfde route bevaren als Leif Ericson
door een nazaat daarvan.
We geloofden bijna dat we erbij waren toen 1000 jaar geleden Leif Ericson hier aankwam.
Het was een ervaring voor ons leven, een die niet veel mensen hebben :
we hadden het voorrecht daar te zijn om geschiedenis te maken en
we waren blij dat we gegaan waren.
Op de 29ste was het weer koud en regenachtig maar we hadden onze Viking bruiloft,
kompleet met het zout van de aarde en het brood van het leven.
Als Leif’s belangrijkste vrouw kreeg ik de sleutel van de voorraadkast overhandigd,
we dronken bier uit de hoorn en deze werd doorgegeven aan
alle aanwezigen om ons geluk toe te wensen,
daarna werd de rest van het bier op de grond gegoten als eerbewijs aan de goden.
Een van onze nieuwe vrienden bezocht het kampement en had een bessentaart gebakken
welke Charlie met zijn zwaard in stukken sneed
( we hadden geen mes ) en met onze gasten deelden !
We werden geinterviewd door de Canadese radio en onze bruiloft
was ’s avonds op het CBC nieuws
dus voor een paar dagen waren we beroemdheden in Canada !
Het was een opmerkelijke trouwerij op een prachtig Vikingschip waar
we allemaal van zijn gaan houden.
Op de dag na de bruiloft was Norstead alweer bijna verlaten,
een paar plaatselijke mensen kwamen op bezoek,
diegenen die zich niet wilden mengen met de 17000 bezoekers, maar de media waren weg,
we konden de zeevogels weer horen en het zachte uitlopen van de golven op de kustlijn.
De volgende dagen werden besteed aan het afwikkelen,
het ontmoeten van andere op het kampement,
het bezoeken van L’Anse aux Meadows en het houden van een barbeque
voor alle bemanningsleden.
Toen de week voorbijging moesten we ons voorbereiden op het vertrek,
het aftuigen van de Orm
voor zijn reis terug naar Holland en afscheid nemen van onze vrienden.
Viking Sail 2000 en ons bezoek aan Newfoundland was "eens in je leven"
dat maar weinigen zullen ervaren.
Alles bij elkaar een prachtige ervaring gedragen door het
Vikingschip Orm en zijn bemanning.
De Orm is op de weg terug naar Holland, de kapitein zal hem repareren en
misschien eens, zullen we de gelegenheid krijgen hem licht,
flexibel en snel te zien varen door de golven waar hij thuis hoort.
Henri’s liefde voor de Oseberg kan mysterieus gevonden worden,
maar een paar jaar geleden ontdekte Henri’s zoon tijdens onderzoek
naar de geneologie van de familie
dat Henri een afstammeling was van Koningin Aasa van de Oseberg.
De "sleutel" die ik aangeboden kreeg was eigenlijk de sleutel van
de stad Oslo van Noorwegen,
welke Henri jaren geleden werd aangeboden.
Ik was vereerd dat hij mij deze voor de gebeurtenis leende.
Orm,Henri Houben,Henri,Viking,Wiking,Vikings,Vikingen,Wikingen,Vikingaskeppet,Wikingerschiff,navio,navios,naus,nau,Bouwen,Building,Bauen,construcao,contrução,Oseberg,Aasa,Alkmaar,Alphen aan den Rijn,Amsterdam,Andijk,Bodegraven,Breezand,Den Haag,Eindhoven,Enschede,Etten Leur,Haarlem,Harlingen,Heusden,Jorvik,Kampen,Kortgene,L'Anse aux Meadows,Leiden,Londen,Maastricht,Nijkerk,Oslo,Rotterdam,Steenwijk,Tilburg,Utrecht,Wijk bij Duurstede,Woerden,York,Zaandam,Nederland,Holland,Duitsland,Denemarken,Zweden,Noorwegen,the Netherlands,Germany,Denmark,Sweden,Norway,Göta canal,Holanda,Alemanha,Dinamarca,Suécia,Norruega,die Niederlande,Deutschland,Dänemark,Schweden,Tyskland,Sverige,Norge,Engeland,England,Canada,Newfoundland,Neufundland,Novo Mundo,Historisch,BBC,Blue Peter,Bruynzeel,Drenthse Hoofdvaart,Kaasmarkt,Lentetuin,Maritiem,Museum,Omniversum,Oude Rijn,Openlucht,Piet Hein,Piushaven,Scheepvaart,Spaarne,Turfvaart,Veerse Meer
